Ιστορία

Πριν 23 χρόνια, το 1985 μία δασκάλα, η Άννα Στεφανάκου, άρχισε να οργανώνει σιγά-σιγά κάποιες συναντήσεις εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης που ονομάστηκαν «Ομάδες Πρωτοβουλίας Δασκάλων».  Στόχος των συναντήσεων αυτών ήταν η ανταλλαγή απόψεων μεταξύ των δασκάλων, η συζήτηση των προβλημάτων που αντιμετώπιζαν και η παρουσίαση αποτελεσματικών τεχνικών που είχαν οι ίδιοι εφαρμόσει στην τάξη. Σε μερικές  συναντήσεις ήταν καλεσμένοι και κάποιοι κεντρικοί ομιλητές που απαντούσαν σε ανησυχίες και προβληματισμούς των εκπαιδευτικών πάνω σε θέματα  διδασκαλίας.  

Στην πορεία η κ. Άννα Στεφανάκου σκέφτηκε ότι οι ιδέες και οι προβληματισμοί αυτής της μικρής ομάδας δασκάλων θα ήταν βοηθητικές αν γινόντουσαν γνωστές και σε περισσότερους εκπαιδευτικούς, με αυτό τον τρόπο θα μπορούσε να δημιουργηθεί ένα πρακτικό εργαλείο για τους δασκάλους, το οποίο θα τους βοηθούσε να βελτιώσουν τη δουλειά τους μέσα στην τάξη.

Έτσι γεννήθηκε το «Ανοιχτό Σχολείο», ένα τριμηνιαίο εκπαιδευτικό περιοδικό, που σε κάθε τεύχος του περιελάμβανε ένα τουλάχιστον σχέδιο εργασίας το οποίο είχε εφαρμοστεί πρώτα στην τάξη.

Η αρχή ήταν πολύ δύσκολη. Αρκετοί πίστευαν πως δε θα πετύχει το εγχείρημα. Η πίστη και η δουλειά αρκετών συναδέλφων και κυρίως το όραμα και το πείσμα της εμπνεύστριας, έδωσαν στο περιοδικό αυτό φτερά. Στην πορεία το Ανοιχτό Σχολείο οργάνωσε πολύ σημαντικά εκπαιδευτικά σεμινάρια με ομιλητές από την Ελλάδα και το εξωτερικό. (για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τα σεμινάρια που έχουν οργανώθει στο παρελθόν πατήστε εδώ)

23 χρόνια αργότερα, το 2008, η κ. Στεφανάκου αποφάσισε να αποσυρθεί όμως το όραμα του «Ανοιχτού Σχολείου» - της ανταλλαγής απόψεων, της «ανοιχτότητας» σε νέες προκλήσεις, της δημιουργικότητας, της συνεργασίας, της μάθησης μέσα από διασκεδαστικούς και δημιουργικούς τρόπους, της ανάδειξης του δυναμικού του κάθε μαθητή -  παραμένει ζωντανό.  Έτσι όλη αυτή η προσπάθεια πέρασε στη νεότερη γενιά.

Οι στόχοι, τα μέσα και ο λόγος ύπαρξης του «Ανοιχτού Σχολείου» χρειάστηκε να επαναπροσδιοριστούν. Σε μια εποχή που όλα αλλάζουν με ταχύτατους ρυθμούς, που οι ανθρώπινοι δεσμοί αρχίζουν να φθίνουν, που πολλά παιδιά δεν έχουν καμία επαφή με το φυσικό περιβάλλον, που η τεχνολογία μπαίνει δυναμικά στα σχολεία, που η θρησκεία και η κουλτούρα των μαθητών δεν είναι δεδομένα, οι συνεχιστές του «Ανοιχτού Σχολείου» είχαν  πολλά πράγματα να επαναπροσδιορίσουν, και αυτό και έκαναν.

Κρατώντας την πρωτοπορία που χαρακτήριζε το «Ανοιχτό Σχολείο», εμμένοντας στις ίδιες αξίες και αρχές που αντιπροσώπευε και έχοντας πάντα στο μυαλό μας την ανάγκη για ανταλλαγή απόψεων και συνεργασία προκειμένου να μπορέσουμε να είμαστε πιο αποτελεσματικοί στη δουλειά μας αποφασίσαμε να πάμε ένα βήμα παρακάτω.

Έτσι αποφασίστηκε η δημιουργία ενός χώρου όπου θα μπορούν να πραγματοποιούνται βιωματικά σεμινάρια και εργαστήρια. Μέσα από αυτά τα εργαστήρια οι συμμετέχοντες - παιδιά, έφηβοι, ενήλικες - θα έχουν την δυνατότητα να έρθουν σε επαφή με τα συναισθήματά τους, να τονώσουν την αυτοεκτίμησή τους, να εξερευνήσουν νέες τεχνικές επίλυσης προβλημάτων, και μέσα από συνεργατική δουλειά να αρχίσουν να αναπτύσσουν νέες δεξιότητες που θα συμβάλουν στην προσωπική και επαγγελματική τους ανάπτυξη.

… και έτσι γεννήθηκε το Κέντρο Βιωματικής και Συνεργατικής Μάθησης «Ανοιχτό Σχολείο».

Τέλος, σε μια εποχή όπου η περιβαλλοντολογική ευαισθησία είναι πολύ σημαντική και που οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο, σκεφτήκαμε οτι δεν υπάρχει λόγος να ξοδεύουμε τόσο πολύ χαρτί για την έντυπη έκδοση του "Ανοιχτού Σχολείου". Το 2010 θα είναι η τελευταία χρονιά που το περιοδικό Ανοιχτό Σχολείο θα εκδοθεί σε έντυπη μορφή.  Από το 2011 και μετά οι ενδιαφερόμενοι θα μπορούν να βρίσκουν άρθρα σχετικά με την εκπαίδευση και αναλυτικά σχέδια εργασίας στην ιστοσελίδα μας.